Day 1 - 2: The ending in Japan and the Arrival in Australia

Woensdag 15 oktober 2025

Om 7u45 worden we wakker vanuit onze laatste overnachting in Japan. De zon schijnt, maar er is geen Mount Fuji te bezichtigen. Heel jammer, maar niets aan te doen. We ontbijten en de koffers worden ingeladen en gewogen. Stipt om 10u00 vertrekken we uit het vakantiehuisje. Het heeft geregend en alles ligt nat. We rijden naar een indoorspeeltuin, zodat de jongens wat energie kunnen kwijtspelen. We betalen elk een ticket (dus ook voor ons) en onze schoenen moeten we uitdoen. De jongens mogen hier niet rondlopen, maar dat kunnen we hen niet weerhouden. Ze rennen van de ene hoek naar de andere en zijn na 20 minuten alweer naar buiten. 

De jongens spelen buiten op de grote buitenspeeltuin. Hoewel het hier en daar nat ligt, deert het hen niet. We zijn hier alleen op de speeltuin en ze amuseren zich beter buiten dan binnen. 

Rond 11u20 vertrekken we vanuit de speeltuin en rijden we naar een McDonald's waar de jongens nogmaals chicken nuggets en frietjes eten. Na de lunch tanken we de auto een beetje bij en rijden we richting Tokio. De jongens vallen in slaap en vooraleer we naar de autoverhuur rijden, stoppen we nog bij een uitzichtpunt van de luchthaven Narita. Hier zien we de vliegtuigen vertrekken en kunnen we een kleine wandeling doen. 

Om 16u10 vertrekken we met de auto om de brandstoftank nog bij te vullen. Deze moet opnieuw volledig vol zitten bij het afleveren van de auto. De auto is goedgekeurd na de controle en van hieruit rijden we met een shuttle naar de luchthaven. We worden afgezet aan de Terminal 2, maar we gaan wandelen naar Terminal 3. Onze vlucht heeft al 20 minuten vertraging, dus we moeten ons niet haasten. Onderweg zien we veel tekeningen van Pokémon! We gaan Japan echt hard missen. Tom en ik hebben echt spijt dat we niet eerder naar Japan gekomen zijn. Nuja, het staat sowieso al vast, als de jongens ouder zijn, komen we nog eens terug naar Japan om het noorden van Japan meer te ontdekken. 

Inmiddels is het 17u10 en is de drop-off voor de bagage net open. Na een beetje te zoeken, staan we in de rij en schuiven mee aan. Tom moet enkel terug naar de scan voor onze labels van de koffers af te printen. Eens we de koffers afgeven, kunnen we maar twee van de drie koffers laten meegaan. De derde koffer staat op Jasper zijn naam en dat mag niet, omdat hij een kind is. Snappen we eigenlijk niet, want de jongens betalen dezelfde prijs als ons. En uiteraard halen wij de koffer op, maar neen, we moeten naar de infobalie om een nieuw ticket op Tom zijn naam te registreren. Ook krijgen we het slechte nieuws dat onze buggy's niet mee mogen bij ons in het vliegtuig, dus als carry-on. Alleen als deze in een zak zitten, mogen ze mee. Dit is de Japanse wet. Pfftt, de jongens moeten dus uit de buggy en dan is het alle hens aan dek. De jongens rennen rond en ik flip al met het idee dat onze buggy's misschien wel beschadigd gaan raken. We hebben dit nergens gelezen, dat we een zak nodig hadden. We moeten het loslaten en volgen. De vermoeidheid begint stilletjes aan ook wel in te hakken en nu moeten we nog met een kleuter en peuter doorgaan zonder buggy. Ondertussen is het 18u20, zijn onze koffers en buggy's weg en hebben we wat voedsel nodig. De jongens krijgen hun gsm met spelletjes en filmpjes, zowat het enige waarmee we ze kunnen behouden op hun stoel. We eten onze avondmaaltijd op en onze vlucht heeft inmiddels al 40 minuten vertraging. 

Om 19u00 wandelen we naar de veiligheids - en paspoortcontrole. We mogen aanschuiven bij een rustigere rij, aangezien we kindjes hebben. Echter arriveren een hele hoop stewardessen, die uiteraard voorrang krijgen. De kindjes worden ongeduldig, maar gelukkig hebben we alles weer snel bij elkaar. Bij de gate zijn nog enkele winkeltjes, waar ik met het laatste Japanse geld nog enkele snacks koop. De jongens spelen op hun gsm en Jonas krijgt alvast zijn kalmeringsmiddel, zodat hij zeker goed slaapt in het vliegtuig. Jasper wilt niets eten, dus hopelijk valt hij zonder probleem in slaap. Net voor boarding gaan we nog naar het toilet. Jonas zijn pamper is nog droog van na de pamperwissel na de maaltijd. Om 20u25 begint de boarding en krijgt Jonas zijn crisismoment. Hij wilt niet mee in het vliegtuig, hij gaat hier blijven en gaat de politie halen. Ja, zelfs als mama of Jasper een stouterik is, wilt hij tegenwoordig altijd de politie halen. Zeer grappig eigenlijk. Maja nu in dit geval, niet leuk, want we willen niet als laatste in het vliegtuig en zonder dat de hoofden al draaien van "oh neen, als die maar niet bij ons zitten". In het vliegtuig hebben we iets meer betaald voor extra beenruimte. Het is bovendien een budgetvliegtuig. We vliegen met Jetstar voor 250 euro per persoon van Tokio naar Cairns. Eigenlijk een goedkope vlucht om bijna 8 uur in het vliegtuig te zitten. Als Jonas zelf mag rennen en de trappen van het vliegtuig mag opgaan, is zijn crisismoment voorbij en nemen we plaats op onze stoelen. 

De jongens zitten naast mij en mogen verder filmpjes bekijken op hun gsm. Op het vliegtuig mag dit onbeperkt, maar ze moeten wel slapen. Om 20u40 zitten al passagiers in het vliegtuig en vertrekt het vliegtuig naar zijn startbaan. We stijgen soepel omhoog en verlaten Japan. In de vlucht moet je echt voor alles betalen. Dus geen gratis drank, geen dekentje, geen voedsel. We hebben voor elk een flesje water voorzien en hebben onze snacks mee. De jongens eten nog wat chips en drinken water. Na bijna 2 uur in de lucht (wat echt lang duurde), gaan de lichten uit. Jonas begint te slapen en Jasper geeft ook aan dat hij moe is. We dommelen allemaal samen in, hoewel echt slapen bij Tom en ik, eerder een oogjes toe moment was. Overigens vinden we het personeel ook niet vriendelijk. Er werd geen aandacht geschonken aan de jongens, terwijl wij bij onze vorige vluchten meteen werden aansproken, dat we moesten bellen, als we iets nodig hadden. Nu kregen we eerder negatieve reacties van dat de jongens niet op de vloer mochten zitten, niet door het gordijn kijken en soms werden we straal genegeerd. Ook was er weinig zuurstof en veel lawaai in het vliegtuig. Jetstar is enkel aan te bevelen omwille van de goedkopere prijs. 

Om 5u00 op donderdag 16 oktober arriveren we in Cairns. Jonas is wakker, maar Jasper is nog heel moe. Ik draag Jasper, Tom neemt de handbagage en Jonas wandelt vrolijk mee uit het vliegtuig. 

Nu we aangekomen zijn in Australië, is er een uur extra tijdsverschil bijgekomen. We hebben in totaal 8 uur tijdsverschil met België. We arriveren eerst bij de bagage, dat eventjes op zich laat wachten. Om de beurt gaan we naar het toilet en is het daarna aanschuiven bij de douane en om onze verklaringsbewijs af te geven. Ja, we zijn bij rivieren geweest de afgelopen 30 dagen, ja we hebben medicatie mee. Onze schoenen hebben we goed schoongemaakt op de laatste dag in Japan, omdat we wisten dat ze hier streng zijn. Na het aanschuiven, komen we terecht in de kleine vertrek - en aankomsthal. Inmiddels is het al licht buiten. Zo raar. Ook voelen we reeds de warme lucht op onze huid blazen. Welkom in Australië. 

Tom belt naar ons autoverhuurbedrijf, die ons komen ophalen met een shuttlebusje. We hebben geen verbinding, maar Tom slaagt erin om toch te kunnen bellen. Een vriendelijke mevrouw arriveert heel snel met het busje. Daarna halen we onze auto op, een Toyota Kluger SUV. Na de formaliteiten te ondertekenen, laden we de koffers in, gaan de jongens in hun autostoel en rijden we naar ons eerste vakantiehuisje op slechts enkele minuten rijden van de autoverhuurbedrijf. Na enkele mislukte pogingen met de toegangscode, slagen we erin om de poort te openen. De eigenaar had de code omgedraaid doorgestuurd. Om 7u00 arriveren we in ons vakantiehuis en kunnen we nog even uitblazen. 

Ik voel mij heel erg moe en heb nood aan een beetje slaap. De jongens willen niet meer slapen en met uitzondering voor onze rust, mogen ze een tekenfilm bekijken. Tom gaat ook naar de winkel om ontbijt. Pas om 9u45 sta ik op en drink een koffie en eet mijn ontbijt op. De jongens spelen reeds buiten, maar het is echt heel warm buiten. We beleven alvast een 3de zomer. 

We willen alvast Cairns even verkennen. Misschien een speeltuintje doen, zodat de jongens vanavond goed moe zijn. Ook bekijken we waar Tom morgenochtend dient aanwezig te zijn voor zijn snorkelactiviteit. De jongens maken groot plezier op de speeltuin en na een uurtje keren we terug naar het vakantiehuis, waar ik alvast een wasje draai. Een droger zal niet nodig zijn, want het is inmiddels al 30 °C buiten. 

Na het plezier op de speeltuin, vallen de jongens in slaap in de auto. In het huisje leggen we ze in de zetels. Op zich mogen ze een uurtje slapen. Ondertussen maak ik een warme maaltijd klaar, wortelpuree met kippenworst. Tom en ik eten eerst en daarna eten de jongens. We rusten verder uit en gaan rond 15u30 terug naar de speeltuin, waar leuke fonteintjes aanwezig zijn. De jongens amuseren zich met het water en ook wij krijgen de nodige verfrissing. 

Na het waterplezier mogen ze nog even op de speeltuin, waarbij ik een leuke babbel heb met een Australische mama van drie kindjes. We praten over reizen en de opvoeding van jonge kindjes. 

Om 17u30 verlaten we met veel tegenzin van de kindjes, de speeltuin. In het huisje eten we een boterham en groentjes, alsook nog overschot van de wortelpuree. De jongens hebben duidelijk de wortelpuree gemist, alles is leeggegeten. Daarna nemen ze een douche en volgen we het avondritueel. Tom en ik kunnen daarna om de beurt ook douchen. Eindelijk in pyjama na zo een lange dag. Tom is goed moe en gaat meeslapen bij de jongens, terwijl ik alvast het eindslot van Japan neerschrijf en online post op de blog. Buiten zijn heel veel dierengeluiden te horen, waardoor ik niet snel de slaap kan aanvatten. Jonas is ondertussen naast mij in de zetel komen liggen en eens ik de blog klaar heb, neem ik Jonas mee naar ons groot bed. Wederom val ik niet in slaap door de gedachten van spinnen in huis en de warmte in huis. Morgen is nog een rustdagje voor mij en de kids gepland, maar Tom start alvast met een mooi avontuur. Tot morgen! 

Weer: 31 °C, zonnig en heel erg warm, vochtig