Day 16: Wildlife Warriors (Or sometimes Toddler Monsters) at the Australia Zoo

Donderdag 30 oktober 2025

Na 7u00 worden we wakker en is het al goed warm aan het worden. Lang kunnen we dus niet blijven liggen met die warmte. Jasper ligt wederom naast mij in het bed. Tom is vroeg opgestaan en heeft zitten lezen, terwijl wij nog sliepen. Om 8u00 mogen de jongens nogmaals meehelpen met het voederen van de dieren. Tom en ik kleden ons reeds aan en starten met het ontbijt. We hebben zes verse eitjes gekregen van de eigenares, waar we roereitjes mee maken. Samen met verse watermeloen smaakt het heerlijk. We willen buiten eten op het terras, maar de zon schijnt gewoon te fel. We eten binnen op de vloer. Niet echt praktisch met de kleine ruimte, maar met minder gaat ook. Na het ontbijt, start ik met de afwas en het opruimen. De jongens en Tom gaan meehelpen met het voederen van de dieren. Vooral Jasper geniet er van om wederom de wilde eenden te verjagen, maar ook om de muisjes en de ratjes eten te geven. Na het voederen, ben ik klaar met inpakken en gaan de jongens in de auto. De koffer, laptoptas en koeltas gaan in de koffer en we nemen nog afscheid van de eigenares. Vervolgens rijden we een kleine tien minuten naar de Australia Zoo! Tom heeft deze ochtend nog een mooie korting gevonden, zodat we een 30 euro korting gescoord hebben. Het blijft nog altijd aan de hoge kant, want we betalen alsnog bijna een 114 euro voor ons en Jasper. Jonas heeft nog gratis toegang tot de leeftijd van drie jaar. 

We bezoeken dan ook de bekendste zoo van Australië en omgeving. Er zijn twee grote parkings voorzien en wij staan geparkeerd op de tweede parking. Misschien toch nog een drukke dag. We hebben alleszins een battle plan voorzien en we wandelen eerst langs de Amerikaanse Alligators lekker zonnend in het water. Zo een zwembadje zouden wij ook al kunnen gebruiken. Het is inmiddels al 28 °C.  

We spotten hele grote hagedissen die hier vrij rondwandelen! 

We wandelen langs de koala's met baby. Moeilijk zichtbaar, maar de drie mama koala's hadden allemaal een baby. Zo schattig, maar toch anders, wetende dat wij een mama koala met haar baby in het wild gezien hebben. 

Van hieruit bevinden we ons bij de ingang van het Crocodile Hunter Museum. Er zijn twee grote souvenirshops, twee grote slangen, een groot stadium (waar we later een show gaan bekijken) en uiteraard een museum van Steve Irwin. Wie is Steve Irwin? Deze man is beter bekend als de Crocodile Hunter. Een man met een passie voor dieren, onderzoek naar gedrag van dieren en natuurbeschermer. Hij werd bekend door diverse televisieprogramma's met krokodillen en slangen. Samen met zijn vrouw Terri beheerde hij de Australia Zoo. Op 4 september 2006 stierf Steve op 44 - jarige leeftijd, nadat hij tijdens het filmen van een documentaire, door een pijlstaartrog in het hart was gestoken. Hij heeft de staart van de rog uit zijn hart getrokken, maar het gif was al verspreid. Hij zwom nog zelf naar boven tot in de reddingsboot, waarbij zijn laatste woorden tegen de cameraman waren, " Ik ga dood". Terri en zijn twee kinderen zetten tot op de dag van vandaag zijn nalatenschap verder met natuurbeschermingsprojecten en hun dierentuin, de Australia Zoo.  

Ik kan mij alleszins nog enkele afleveringen herinneren en het is ook dan heel jammer dat deze man vroegtijdig is heengegaan. Na het bezoek aan het museum komen we terecht bij de schattige quokka en de kangoeroes. 

Maar oh neen, er zitten ook dinosauriërs in het park! Jasper springt op de Allosaurus en kan hem tot rust brengen. Gelukkig maar en goed dat er hier ook boskalkoenen rondlopen om mee de orde te bepalen! Of wat zeg ik nu, neen de schildpadden uiteraard!

En zo komen we terecht bij de olifanten, rode panda's en de tijgers. Om 11u00 worden de tijgers gevoederd. Maar de jongens hebben om 10u15 al honger. Dit lijkt al een beetje op een hobbit eetgewoonte ;). Een peuter en een kleuter met honger kan je niet weigeren, want dan zijn we doof van het gekrijs en gezaag. Ze eten broodjes, mandarijntjes, bosbessen, rijstwafel, noem maar op,... Ondertussen bekijk ik de rode panda's die hier heel goed zichtbaar zijn. 

Ondertussen bij onze hobbits... is er een bedelaar gekomen. Schuw zijn ze zeker niet en bij het kleinste kruimeltje dat valt, happen ze toe. Maar goed, het is inmiddels al 10u40 en tijd om eens naar de tijgers te gaan kijken langs de fameuze tijgerbeelden. Helaas zijn de rode panda's niet meer zichtbaar en zal Jonas maar tevreden moeten zijn met pandabeer in zijn armen. 

Aangekomen bij de tijgers is er een tribune, waarvan al goed gevuld met mensen, die hier zitten om het voedermoment mee te kijken. oh, dit hadden we niet verwacht. We kiezen snel een plekje en wachten geduldig tot het voedermoment van de tijgers begint. Vandaag zullen we de tijger, "Archie", ontmoeten. Een dierenverzorger vertelt over de tijgers, maar praat heel luid door haar microfoon. De jongens worden ook ongeduldig en we zijn dan ook blij eens Archie tevoorschijn komt. 

Hierna wandelen we naar de lemuren en de grote schildpadden. 

We beslissen om hier terug te keren en de jongens gaan met grote tegenzin in de buggy. Er is nog een andere gedeelte met koala's en grote kangoeroes. Bij de koala's wandelen we tussen douches wat de nodige verfrissing brengt. Bij de kangoeroes stoppen we wel voor een familiefoto (hoewel een ongepaste gast zich heeft aangedrongen) en een knuffeltje. 

Na de mooie knuffelmomenten met de kangoeroes, hebben we nog tijd om de reptielen te gaan bekijken. Laten we eens gaan kijken naar die giftige slangen die hier in Australië wonen. Oh, maar we passeren nog de schattige wombat, dat eigenlijk een gevaarlijk buideldier is. 

Maar die slangen wil je ook niet kwaad maken... Jonas neemt Panda goed vast!

De meeste giftigste slang ter wereld ligt hier te slapen. 1 beet met gif volstaat om 100 mensen te doden. 

En zo bekijken we verder, meerdere andere niet zo giftige slangen. Liever achter glas en niet vrij in het wild. Wist je trouwens dat Steve Irwin nooit een antigif met zich meedroeg terwijl hij in de wildernis zat? Hij was er van overtuigd door kalm te blijven en te communiceren met de slang, dit goed ging aflopen zonder een beet. 

Inmiddels is het al 12u50 en zoeken we een plekje in het grote crocoseum. Om 13u15 start de show met de dieren en uiteraard kijken we uit naar de krokodillen. We eten een broodje maar de jongens doen koppig. Ze willen niet bij ons zitten en willen ook niet eten. Eerst zit Jasper keiver omhoog en natuurlijk volgt Jonas hem naar boven. Ik vertrouw het niet en wij plaatsen ons ook meer bovenaan. Jasper komt vervolgens bij ons zitten, maar Jonas zit nog twee rijen hoger dan ons. De show begint en we hebben al ongelooflijk moeten zagen op ons kinderen. Jasper valt tijdens de show wel stil en eet zelfs een broodje mee. Jonas blijft koppig zitten en soms ziet hij de trappen als een speeltuin. Het bezorgt mij stress, dat hij niet kan blijven stil zitten. In de show zijn ook veel video's met dan de vogels die vliegen, de dingo's, de slangen die ze tonen (maar wij zitten te ver bovenaan) en dan uiteindelijk begint hetgeen waarvoor we gekomen zijn, de krokodillenshow. 

De stuntman in de show is Charlie de Krokodil met een lengte van 4,26 meter lang en 300 kilogram. Volgens de dierentemmer is Charlie eentje die moeilijk in te schatten is qua gedrag (misschien zeggen ze dit wel over elke krokodil). Hij vertelt over hun manier van jagen, de trillingen die ze horen, wat wij kunnen doen om dit te vermijden, dat ze niet kunnen eten in het water,... De jongens zijn er wel heel stil van geworden. 

Om 14u00 is de show gedaan en zijn we blij dit te gezien mogen hebben. De meningen zijn verdeeld. Tom had meer verwacht, Jonas vond het eng, Jasper vond het leuk en ik vond het een uniek gebeuren. Een krokodillenshow is gewoon uniek. Helaas hangt er een grote donderwolk en begint het te regenen. Jonas is weer zeer prikkelbaar, vermoeid en reageert heel boos. We willen nog in de winkel kijken naar leuke souvenirs, maar met Jonas is het niet houdbaar in de winkel. Hij krijst en krijst met zijn hoog stemvolume. Zelfs mensen schrikken van Jonas en veel hoofden rollen in mijn richting. Boos dat ik niet kan meekijken naar de merchandise, wandel ik met Jonas naar buiten. Daardoor begint hij nog harder te krijsen. Ik probeer met hem afleiding te zoeken bij de grote albino boa slang, maar ook dit wilt niet lukken. Hij krijst nu heel de tijd, papa. Op een gegeven moment loopt hij weg uit de buggy en staat op enkele meters van mij, zeer boos te kijken. Eens Tom en Jasper terug zijn, toont hij flink zijn krokodil. Jonas krijst nu omdat hij geen krokodil heeft gekregen. Bij de tweede souvenirshop hebben ze de pluchen krokodil niet, dus gaan Tom en Jonas wederom in de winkel. Jasper en ik bekijken nogmaals het museum in zijn detail. 

Ondertussen regent het zo hard, dat we ons bezoek gaan afronden. Jonas heeft alsook zijn krokodil gekregen en we wandelen van de ene schuilplaats naar de andere. Helaas worden we nat en dat zint Jasper weer niet. 

We nemen nog een loopje naar de Tasmaanse Duivel, maar in die regen zien we hem niet. We lopen terug door de gietende regen naar de ingang. Jasper is volledig over zijn toeren omdat zijn kledij nat is. Helaas is de regen zo hard, dat naar de parking gaan met de jongens op dit moment ook niet lukt. Er vormen zich heel grote plassen die wegstromen. Na nogmaals 20 minuten wachten, haalt Tom zoals andere gezinnen, de auto zodat we hier in het overdekte kunnen instappen. De jongens rillen van de koude in hun natte kledij. We rijden terug naar ons laatste vakantiehuisje van afgelopen nacht, want ik ben namelijk hun spelgsm's vergeten. Helemaal niet gezien deze ochtend en gelukkig zitten we niet veraf. Nadat we deze terug in bezit hebben, is er geen regen meer. We rijden een uurtje naar Brisbane en arriveren om 17u00 in ons laatste vakantiehuis in Australië. Deze keer hebben we een heel ruim huis met hele grote living. 

We bestellen eten online bij de Outback Steakhouse en Tom doet eerst nog enkele boodschappen. De jongens worden gedouchen, ik ruim op en ga ook nog douchen. Om 19u20 is Tom terug en blijkbaar stond onze bestelling al eventjes klaar. De pasta is niet meer zo warm, alsook het overige en we dienen dit nog even op te warmen. Ook zijn onze groentjes niet meegegeven. Voor het overige heeft het wel gesmaakt, maar de service viel tegen. Tom en ik eten onze gezamelijke dessert op, terwijl we kijken naar Crocodile Dundee II. 

De jongens zijn heel erg moe, maar geraken niet snel in slaap. Uiteindelijk vallen ze in slaap, waardoor ik dag 14 nog uittyp en het online post. Een deel van dag 15 zet ik ook reeds klaar. Jasper en Jonas slapen bij elkaar in een tweepersoonsbed en wij gaan ook slapen. Het was best een pittige dag met onze twee jongens en een goede nachtrust is meer dan welgekomen. Morgen is het onze laatste dag in Australië. 

Weer: 30 °C, zonnig en vochtig

Stappen: 8.778